bewogen weekend

Posted on Monday 11 June 2007

Zaterdag hebben we het rustig gehouden, boodschapjes, met de auto naar de carwash en een rustige avond.

Zondag moesten we alweder onze burgerplicht gaan uitvoeren en na een kalme voormiddag (mijn ontbijt verteerd nog steeds moeilijk) gingen we dan toch rond half één richting stembureau. Maar eerst kregen we telefoon van Pitlord’s pa. Normaal zou de auto ‘s namiddags bij ons voorgereden worden, maar of het paste om dat nu al te doen en vooral of er parkeerplek was in ‘t straat. Er waren enkele vrije plekken, waaronder zowat vlak voor onze deur en even later stond de Clio er netjes geparkeerd. Pitlord had eerst gezegd hem zelf voor te rijden, maar zijn pa vond het niet erg om het wandelingetje terug naar huis te doen (als je toch al 12km gewandeld hebt kan dat er nog bij blijkbaar).
We zouden hem ‘s namiddags eens goed uitkuisen aan de binnenkant, maar ik had een offday en heb wat gestreken terwijl Pitlord boven in de kinderkamer bezig was.

Dat er kinderen in onze straat spelen vinden we niet erg, en dat ze wat lawaai maken of voetballen ook niet, maar de laatste tijd hadden ze een echte basketbal boven gehaald en werd ook deze als voetbal gebruikt. Pitlord was al een aantal keren naar buiten gestoven, wegens ballen tegen onze ramen (en dan gaan lopen) of volle bak shotten tegen onze muren.
De laatste weken werd het spelen meer overlast. Er waren enkele nieuwe gezichten opgedoken en dan werd het spelen kattekwaad. Het begon met belleketrek.
Wie heeft dat niet gedaan in zijn jonge tijd? Maar elke avond, en zelfs meerdere keren na elkaar aan de zelfde bel hangen.. Pitlord had een gastje op heterdaad betrapt, maar zo onbeschoft als kan zijn ontkende hij alles, hoewel we ogen hebben, en ramen waar we ze langs zagen weglopen… Pitlord werd onbeschoft beantwoord en dat prutsventje van waarschijnlijk nog geen 14 zou in onze tijd een ferme lap rond zijn oren gekregen hebben, maar nu viel er niets aan te doen. Voordeel is wel geweest dat ze voor zover we weten maar één keer aan ons bel hebben gehangen, dat kunnen anderen in de buurt niet zeggen.
Dat de basketbal al eens op of langs een auto terechtkwam was geen erg, wat is een bluts? Of dat ze met de ballen hoog mikken naar openstaande ramen tot de bewoners op straat van hun oren komen maken.. alles ontkennen!
Gisteren begon het gepruts opnieuw op m’n zenuwen te werken. Pitlord had al eens gemerkt dat ze nu ook steentjes begonnen te gooien, zo hoog mogelijk op de daken (in de goten) maar bij het missen ook op de ramen. Die steentjes moeten we niet ver zoeken, het huis tegenover ons staat leeg en van de buitenmuur brokkelt de cementlaag langzaam maar zeker af. Nu wat sneller want met 3-4 tegelijk prutsen ze op allerlei manieren (zelfs met mesjes) de brokken af om nadien weer de daken op te gooien.
Gisteren tijdens het strijken (ik) en tijdens het voegen dichtplakken (Pitlord) zagen we de brokken met hopen van de muur komen, ze gingen zo ver dat ze zelfs de voegen begonnen weg te kappen. Pitlord heeft niet getwijfeld en heeft het fototoestel genomen, ze staan er allemaal in volle actie op.
Ik had voorgesteld om eens naar de wijkagent te gaan, of toch alleszins eens te gaan klagen over die praktijken, want hoewel het huis leegstaat is het geen krot maar wel nog een bemeubeld huis waar regelmatig iemand komt kijken.
Niet veel later stond er ineens een combi en 2 agenten aan de overkant van de straat, en ze wisten precies wie ze moesten hebben…
Meteen kwam een buurvrouw aangestoven en zonder omhalen vertelde ze over het vervelende belleketrek, en het hek was van de dam..
Natuurlijk ontkenden ze allemaal, en niemand had het gedaan maar toch wel weer iedereen. Maar deze politieagenten waren geen doetjes, de namen waren binnen de kortste keren allemaal genoteerd en als ze niet oppasten “smaad aan de politie”. De ouders werden erbij gehaald en blijkbaar waren de agenten vooral gekomen voor het stenen gooien, het belleketrek was een surplus.
Pitlord twijfelde of hij ook eens langs zou gaan, want intussen waren er nog enkele buren hun beklag komen doen. Ik ben dan maar meegegaan en heb de mannen aangesproken. Dat we willen getuigen over het stenen gooien en over het belleketrek, maar ze wisten voor wie ze kwamen. Er is er ene, die er net niet bij was, die ze moesten hebben, en inderdaad die stookte de rest op. Daarom kregen ze nu eens goed onder hun voeten, zo erg dat ze elkaar begonnen te verklikken, maar als ze nog een klacht zouden binnenkrijgen zouden ze zonder twijfel voor de jeugdrechter geleid worden…
Oeps! Blijkbaar waren er dan toch al wat klachten binnengelopen en was het niet zomaar dat ze langskwamen. Ik hoop dat de rust nu is teruggekeerd, maar als het weer de spuigaten uitloopt weten we wat doen.
Het was op slag rustig in de straat, en ik vermoed (en hoop) dat er hier en daar toch wat straf is uitgeschreven en dat onze rustige ‘wijk’ nu terug kan herademen na enkele weken bang naar de ramen en auto’s gekeken te hebben.

Voor de rest, een rustig weekendje vol sport en politiek…

No comments have been added to this post yet.

Leave a comment




Information for comment users
Line and paragraph breaks are implemented automatically. Your e-mail address is never displayed. Please consider what you're posting.

Use the buttons below to customise your comment.


RSS feed for comments on this post | TrackBack URI