8 dagen

Posted on Sunday 21 October 2007

Het is allemaal behoorlijk snel gegaan, maar soms denk ik dat het alvast m’n laatste werkdag mag zijn..
Nog 8 dagen te gaan maar de laatste dagen ga ik me hier en daar wat verlof opnemen om te wennen aan het idee dat ik tot half mei thuis zal zijn.. vooral pamperzorgen zullen dan m’n deel zijn vermoed ik en eerlijk gezegd kijk ik er wel naar uit. 😉
Het zal een heel ander jaareinde worden, geen zorgen maken om de eindejaarskaartjes die moeten verstuurd worden en de bijbehorende adreslijsten, geen zorgen om eventuele kerstfeestjes, of de jaarlijkse nieuwjaarspeech met bijbehorende hapjes en tapjes.. of de last minute dringende dossiers die voor het jaareinde nog door de Vlaamse regering moeten behandeld worden.. geen prikklokken, geen dienstreisvergoedingen of dringende post. Laat staan het opnieuw starten op 3 januari en al snel weer in de aloude gewoontjes vallen.
Pitlord weet intussen nog steeds niet hoe hij zijn verlof gaat regelen. Zijn 10 dagen vaderschapsverlof zal hij gedeeltelijk halftijds opnemen, en daarbij ook nog enkele dagen jaarlijks verlof dat hij heeft opgespaard. Ik vermoed dat hij dat wel zal rekken tot het jaareinde, en dan is ook hij een volledige feestweek thuis.
Zijn grootste zorg is dat ik aan de bevalling begin als hij nog op het werk zit. Ik lach er al eens mee want ik denk niet dat dat kleine mensje er zomaar plotsklaps zal uitkomen. Ik denk zelfs dat ik behoorlijk lang aan de weeën ga zitten alvorens er sprake zal zijn om naar het ziekenhuis te vertrekken. Maar goed, dat valt allemaal af te wachten, en Pitlord houdt dan ook alle afspraken en vergaderingen vanaf 5 november in beraad.
Ik weet alvast wat ik de eerste dagen van m’n verlof ga doen: naar de boekenbeurs. Met de nodige rustpauzes moet dat lukken, en op voorhand weten waar naartoe helpt ook. Ook hier is Pitlord weer niet happig, ik denk dat hij me het liefst van al de laatste weken zou binnenhouden, opsluiten, in de zetel zetten tot het tijd is om in de auto te springen, maar dat zal toch niet lukken als hij nog in Brussel zit 😛 .
En voor iemand het nog vraagt, ja, ik ben aan het aftellen en mag het? Ik ben verdorie aan m’n laatste maand bezig. Het lijkt wel gisteren pas dat we de eerste keer naar de gyné gingen en voorzichtigjes vertelden dat we weleens zwanger zouden kunnen zijn en zij dit meteen bevestigde door een echo te maken van een erwt met een kloppend hart. Intussen is er het dagelijks buikgewoel dat niet wil minderen en en kleine krampen die af en toe komen opzetten, het praten tegen een volle buik en er nog reactie op krijgen ook. En hoe dichterbij D-day komt, hoe moeilijker ik het heb me voor te stellen dat er een echt mensje uit die woelbuik gaat komen, we staan er al eens vaker bij stil hoe het eigenlijk allemaal begonnen is daarbinnen.
Of het eigen is aan de laatste weken van een zwangerschap of niet, ik denk nu al aan de momenten dat ik het leven in m’n buik ga missen maar tegelijk verlang ik ernaar dat kleine leventje vast te houden.. genieten is de boodschap en er nog snel van profiteren een filmpje te maken voor we het echt moeten missen.

No comments have been added to this post yet.

Leave a comment




Information for comment users
Line and paragraph breaks are implemented automatically. Your e-mail address is never displayed. Please consider what you're posting.

Use the buttons below to customise your comment.


RSS feed for comments on this post | TrackBack URI