Een jaar van..

Posted on Tuesday 18 November 2008

pampers en nieuwe gewoonten, fijne momenten en stressmomenten, bezorgdheid om een nieuw onbezorgd wezentje.
Ilah is 1 geworden en de peuter in haar komt elke dag een beetje meer tevoorschijn. Ze zit nu ook weer volop in een sprong en leert elke dag nieuwe dingen tot grote verbazing van mama en papa. Maar zo’n sprong brengt ook deze keer weer veel stress en vermoeidheid teweeg bij mij. Ilah hangt namelijk héél erg aan mijn rokken (of broeken) en elke morgen is het weer huiltjes als ze bij Magda onze lieve onthaalmoeder, gebracht wordt. ‘s Avonds is het dan weer huiltjes omdat ze met ons mee naar huis moet..

Ik wil niet in herhaling vallen maar het is ook weer die tijd van het jaar: winterblues.
Het is nu ook officieel erkend heb ik onlangs op de radio gehoord. Omdat vele mensen lijden aan winterblues en een aantal ervan niet herstellen maar zelfs overgaan naar een winterdepressie wordt dit nu algemeen aanvaard. Oorzaak is makkelijk aan te wijzen, de korte dagen die over het algemeen donker getint zijn. Door het verminderde aantal zonne-uren kunnen mensen ook minder energie opvangen en gaan hun reserves aanspreken. Daardoor zijn we meer en sneller vermoeid.
Oplossing is een vakantie naar zonnige oorden, oftewel een (zonne)energiekuur.

Ik zou graag eens een extra slaapje willen doen, maar er is al iemand anders die de zetel heeft ingepikt. Pitlord voelt zich namelijk niet al te denderend en de laatste 2 avonden heeft hij voornamelijk al slapend in de zetel doorgebracht. Gisteren was hij nog geen halfuur thuis toen hij het al opgaf.
Hoewel ik ook wel wat extra slaap kan gebruiken zit het er niet in. Ilah heeft namelijk helemaal geen last van winterblues en nu ze elke dag vlotter kan stappen lijkt het wel of ze onvermoeibaar is.
Tegen de tijd dat zij uitgeteld in bedje ligt begint het pas voor mij… mijn lichaam begint een beetje te protesteren en verlangt naar rust. Maar zelfs de weekends hebben dat niet meer in petto, ze lijken altijd overvol met vanalles en nogwat en de ratrace lijkt oneindig.
Hoe verlang ik weer naar de zomer….

No comments have been added to this post yet.

Leave a comment




Information for comment users
Line and paragraph breaks are implemented automatically. Your e-mail address is never displayed. Please consider what you're posting.

Use the buttons below to customise your comment.


RSS feed for comments on this post | TrackBack URI